OVee-vervoer

•27 februari 2010 • Geef een reactie

Vandaag toch maar weer eens het Nederlandse Ovee-vervoer getest.  Mijn vooroordeel is nog altijd dat het gemiddelde dier in Nederland beter wordt vervoerd dan mensen en helaas werd dat gisteren en vandaag weer bewaarheid. Daar waar een varken een eigen individuele sta-plek met individuele airco heeft (ventilator) moeten wij het in Nederland doen met een sta-plek op een stampvol balkon en daar moet je dan nog vet voor betalen ook. Je hebt als reiziger echter wel het voordeel dat je na de reis zelf kunt bepalen waar je heen gaat en dat is natuurlijk voor het gemiddelde varken wel anders. Maar ja, dat varken hoeft dan weer niet te betalen.

Kan de NS niet weer de derde klas invoeren (dan kan de eerste wel weg, zit vaak toch niemand)? En die reserveren voor allerlei korting/studentenkaart etc – houders. Die betalen peanuts maar nemen wel alle zitplekken in beslag. Kan ik weer staan terwijl ik vet betaal. Ik hoor u zeggen: waarom reis je dan niet 1e klas? Nou, ook dat heb ik geprobeerd en dan kwam ik soms alsnog in de tweede klas terecht omdat dat de enige plaats was waar nog plek was…. Bovendien vind ik de prijs van eerste klas echt belachelijk. Dat slaat al helemaal nergens op.

En dan de viesheid in zo’n trein. Naar de vloer moet je al helemaal niet kijken. Nieuw initiatief: sms-en als het smerig is in de trein. volgens mij is dat de omgekeerde wereld. Je kunt de boel toch ook gewoon schoonhouden???? Nee, het moet eerst een vieze bende zijn, dan ga ik sms-en en dan komt er een schoonmaakploeg. En nu we het toch over viesheid hebben. Nederland wordt steeds viezer. op de meeste werkplekken is het al een stoffige vieze bende en dat ligt niet aan de schoonmakers. Die kunnen nu eenmaal niet in 3 minuten een kantoor schoonmaken, stofzuigen en nat afnemen. Maar ja, eerlijk handwerk mag tegenwoordig niks meer kosten. De werkgever heeft liever iedereen met stofallergie thuiszitten…..

Voorlopig houd ik dus toch de auto aan. scheelt me ook de nodige verkoudheden want al dat geproest op minder dan een meter afstand zorgde voor twee verkoudheden achter elkaar. Zit nu al vier weken te snotten dankzij een paar treinreizen. volgens sommigen zal dat dan goed zijn voor de weerstand maar daar geloof ik geen bal van. voorkomen is beter dan genezen.

trein in NL nog steeds niet sneeuwproof

•22 december 2009 • 4 reacties

Ik begrijp er niets van. Zodra het een beetje sneeuwt, dan sneeuwt de trein gelijk in en moet men over op een dienstregeling die nog van voor WWII stamt oid. Het is voor mij onbegrijpelijk waarom ze bij ProRail niet eens een keer stage gaan lopen bij de Zwitserse treinmaatschappijen. Die weten tenminste hoe ze met sneeuw en vorst om moeten gaan. Bij ons breekt dan gelijk de hel los.

Maar goed, ik weet eigenlijk al lang waar de kous knelt. Het aloude medium: geld. als er iets minder geïnvesteerd was in de Betuwelijn dan hadden we nu niet met de shit gezeten. Al heel erg lang geleden had men namelijk over moeten stappen op betere sein- en wisselsystemen. Maar ja, je kunt het geld maar een keer uitgeven en meestal gebeurt dat in NL aan de verkeerde dingen die vervolgens ook nog twee keer over het budget heen gaan. En goed, de NS zal d’r ook wel wat mee te doen hebben maar ProRail behandelt elke wissel die niet werkt als storing en zegt vervolgens dat ze niet overal tegelijk bij kunnen zijn. Mijn inziens hadden ze meer moeten investeren in het voorkomen van die storingen. Hadden ze nu ook niet als gekken in busjes overal naartoe hoeven rijden om wissels te ontdooien…

En dan vindt men het raar dat de Nederlander niet uit de auto wil. Nee, als je met de trein naar je werk moet, dan moet je om 05.30 op om om 00:24 weer thuis aan te komen na vijf uur te hebben gewerkt en dat soort vervoer wordt ook nog door de overheid gestimuleerd. De laatste keer dat ik met de trein naar Amsterdam ging was ik heen vijf uur onderweg en terug nog langer. Goed voor de overuren en maaltijdvergoedingen maar milieubewust en financieel aantrekkelijk? Waar zouden we zijn zonder de trein? Nou, het antwoord weet ik wel: op de plaats van de bestemming. ik stel mijn jaarabonnementje nog maar ff weer uit. Wat een ellende. Ik blijf voorlopig nog maar ff in de auto. Ook niet alles maar tenminste geen last van Prorails en NS’en.

Waarom we zo snel vergeten

•14 december 2009 • Geef een reactie

Hoe kan het toch dat de mens zo kort van memorie is? Als je lekker bij een warme kachel zit, dan is pijn van kou van vijf minuten geleden vaak al ver weg. Als je maanden lang in een koelcel hebt gewerkt, vind je 16 graden Celsius al snel een lekkere temperatuur.  Een half uur later heb je echter toch alweer snel behoefte aan een dikke trui of zet je de kachel hoger. En niet alleen bij lage temperaturen werkt dit zo. Dit fenomeen gaat voor veel meer zaken op: studeren, werkzaamheden, lange reizen en zo kan ik nog wel even door gaan.

Het is bijzonder, zelfs de grootste pessimisten hebben ´last´ van dit fenomeen. Ik denk dat het te maken heeft met een van de sterkst ontwikkelde overlevingsstrategieen van de mens. Niet focussen op het negatieve maar vooruitkijken naar de kansen die er mogelijk weer aan de horizon verschijnen.

In het huidige tijdsgewricht zijn er veel negatieve factoren die er op je af komen. Verlies van werk, inkomen, zekerheid. Niets is meer zeker om maar met Delta Lloyd te spreken. Een goed voorbeeld is het nieuws.  80% daarvan is  sowieso negatief geladen. Anders was het vermoedelijk geen nieuws geworden. Waarom blijven we er dan toch naar kijken? Omdat we toch weer benieuwd zijn wat voor oplossingen er komen en of het morgen niet weer een tikkeltje beter gaat in onze wereld en omgeving.

Ook  zijn er in economisch slechte tijden nog steeds ontelbare mensen die kansen zien, ruiken, voelen, ontdekken en vinden. Natuurlijk zijn er ook beroepspessimisten maar zelfs die vinden toch weer elke dag een reden om uit bed te stappen en aan het werk te gaan. Dat feit is in ieder geval een positief ding in hun leven. Daar kan zelfs de grootste pessimist niet om heen.

Natuurlijk heeft ieder mens ook wel eens een slechte dag en kennen de meeste mensen een aantal zaken in hun werk of privé waar ze op z´n zachtst gezegd niet blij van worden. Toch denk ik dat we snel negatieve dingen vergeten en dat positieve zaken veel beter in ons geheugen bewaard blijven.

Mijn stelling van vandaag: de mens is een van nature positief ingesteld wezen of hij/zij dit nu wil of niet.

Het geheugen van de mens is ingesteld op het onthouden en terughalen van positieve momenten en zaken. Negatieve zaken blijven wel bewaard maar worden zoveel als mogelijk naar de achtergrond verdrongen. Wel leren we van negatieve zaken. Zeker als we daarmee ons leven kunnen verlengen en verbeteren. Ieder mens leert van negatieve dingen. Om ze te kunnen herkennen, voorkomen of om er ver van te blijven. Dit alles komt voort uit lijfsbehoud en zit tot in het diepst van onze ziel ingebakken.

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.